บทที่ 156

ลูน่า มาร์กาเร็ตกับอิซาเบลลาจากไปแล้ว

อัลฟาเซบาสเตียนยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ศีรษะกุมอยู่ในสองมือ ครู่หนึ่งก็ประสานนิ้วไว้หลังต้นคอ ก่อนจะวกกลับมาท่าเดิม ราวกับไม่ว่าจะนั่งอย่างไร ความเจ็บปวดจากสิบนาทีที่ผ่านมา ก็ไม่อาจทุเลาลงได้แม้แต่น้อย

เซรีนามองเห็นเขาจากปลายโถงทางเดิน และเข้าใจผิดไปหมดสิ้น หล่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ